اقا بیا که رقیه دل خسته اس

اقا بیا که رقیه دل شکسته اس 

اقا بیا که سخت نگرانم

اقا بیا که سخت دل پریشانم

اقا بیا که ترسم رقیه باز دوباره سیلی خرد

این دفعه زه غم هجر تو غصه خرد

ترسم که به عمه گوید کی زه سفر باز ایی

یا که نه اصلا می آیی

اقا جان اهل شام سیلی می زدن

این حرامیان خمپاره

اقا جان نکند حرم باز خرابه شود

رقیه جانت طعمه ای تازیانه شود

اقا جان گر خراب کردن قبر هادی را او مرد بود

اقا جان رقیه عشق حسینو ناموس عباس بود

اقا جان شاید که بگویی تو بخواه تا من بیایم

اما اقا جان منو صدی چون من هیچند رقیه جانت می گوید که بیا

رقیه جانت گوید که بیا عباسم شو باز دوباره علم دارم شو

اقا جان ببخش گر کردم بی ادبی دلم زه غم هجر توو رقیه خسته بود

دروغ چرا غم گین از غم غصه ای خانوم سه ساله بود

اقا منتظرم نه من نه رقیه یک دست بر دست حیدر و یک دست بر دست مادرت زهرا منتظرند در کعبه ای الله