بود در شام ميان اسرا/طفلى از هجر پدر نوحه سرا
خردسالى به اسارت در بند/مرغ بشكسته پرى پا به كمند
كودكى دستخوش محنت و رنج/جاى بگزيده به ويرانه چو گنج
يك گل ديگر از آن گلشن عشق/رفت در خاك و خزان شد به دمشق


______________________________________________________


با اضطراب آمد و با التهاب رفت/كوچكترين شهيده كه غساله‏اى نداشت
وقتى كه از بساط گلويش گلايه كرد/آهى به سينه داشت، ولى ناله‏اى نداشت
رفت از شب خرابه و تشييع هم نشد/تنهاترين ستاره كه دنباله‏اى نداشت


______________________________________________________
مجنون شبیه طفل تو شیدا نمی شود/زین پس کسی بقدر تو لیلا نمی شود
درد رقیه تو پدر جان یتیمی است/درد سه ساله تو مداوا نمی شود


______________________________________________________
گُلي كه خاك خرابه مزار و تربت اوست/سه ساله‌اي است كه زينب اسير همّت اوست
ز نسل بت‌شكن مكّه است اين دختر/شكستنِ بت شامي به دست قدرت اوست
آنكو در اين مزار شريـف آرميـده اسـت/ام البكّا رقيه محنت كشيده است
اينجا زتاب غم دل زينب شده است آب/بس ناله يتيم برادر شنيده است
اينجا ز پا فتاده و او را ربـوده خـواب/طفلى كه روى خار مغيلان دويده است
يا رب به جز رقيه كدامين يتيـم را/سر تسكين بديدن سر از تن بريده است
با دست خسته معجر خود را کنار زد/حتی کلام و درد ِ دلش با اشاره بود
زخم نهان به روسری اش را عیان نمود/انگار جای خالی یک گوشواره بود
ناگاه لب گشود و تلاطم شروع شد/دریای حرف های دلش بی کناره بود
کوچکترین یتیم خرابه شهید شد/اما هنوز حرف دلش نیمه کاره بود
فدايي سحر است و گل مناجات است/كه بوسه از لب بابا فقط عبادت اوست
اگر كفن شده پيراهنِ اسيريِ او/قسم به عصمت كبري، نشان عصمت اوست
چنان گريست كه رأس پدر پريشان شد/حسين هم به خرابه پيِ زيارت اوست

__________________________________________________
در محكمه ي عدل نماينده رقيه است / آن كس كه زند مهر به پرونده رقيه است